خدا را شكر كه از برف خوشم مي آيد و هر قدر هم سرما بكشم و در خيابانها علاف شوم ناراحت نخواهم شد!
امروز در حاليكه مسير هر روزه نيم ساعته را سه ساعت در راه بودم، در حاليكه خيابانها بسته بودند و همه جا ترافيك بود، و بولدوزرها و گريدرهايي كه گوشه و كنار پس انداز شده بودند و فعلاً كاربردي نداشتند را نظاره مي كردم، يكدفعه ياد اين خبر افتادم كه قرار بود شهرداري امسال با استقرار تجهيزات برف روبي جلوي بسته شدن مسيرها را بگيرد. انضافاً هم به اين قول عمل كرده بودند ولي هيچ راننده بولدوزري نتوانسته بود خودش را به اين وسايل پس انداز شده برساند!
در همين حال بود كه خبر بسيار خوشحال كننده اي را شنيدم و از اينكه به مسؤولان شك كرده بودم شرمنده شدم. راديو مي گفت: بزرگراه فلان جا به بهمان جا مسدود، خيابان فلان، بسته، ترافيك خيابان بهمان سنگين و ... . در همين حال خاطرنشان كرد كه: ضمناً شهردادر محترم، فرمانده انتظامي تهران بزرگ و برخي آقايان مهم ديگر، در مركز كنترل ترافيك تهران دارند ترافيك را كنترل مي كنند... خدا را شكر كردم و يك سانتي متر جلوتر رفتم...
